Ο Δ. Αντωνίου παραμένει απολυμένος από το ΕΚΠΑ εξαιτίας της αγωνιστικής συνδικαλιστικής του δράσης στο πλαίσιο των μεγάλων κινητοποιήσεων ενάντια στο νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Στις 12/02/2024, κατόπιν ομόφωνης απόφασης της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού του ΕΚΠΑ, συμμετείχε στο συμβολικό αποκλεισμό εξωτερικά του κτηρίου όπου στεγάζεται το Κέντρο Λειτουργίας και Διαχείρισης Δικτύου του ΕΚΠΑ, από κοινού με άλλους συλλόγους εργαζομένων και φοιτητών του Ιδρύματος. Κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης επήλθε σύντομη συμβολική διακοπή υπηρεσιών, ως διαμαρτυρία απέναντι στον απεργοσπαστικό ρόλο των τηλεξετάσεων.

Ο Δ. Αντωνίου, ως μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΟΔΠΤΕ,  μίλησε δημόσια για τη συγκεκριμένη αγωνιστική δράση, γεγονός που προκάλεσε την προσωπική του στοχοποίηση στο πλαίσιο ενός κύματος διώξεων συλλογικών οργάνων, συνδικαλιστών και εργαζομένων που διαφωνούσαν με την επιχείρηση ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης. Μετά την αρχική αναστολή της σύμβασης εργασίας του στο ΕΚΠΑ και παρά την υπόσχεση νέας σύμβασης εργασίας κατόπιν του κύματος αλληλεγγύης από συλλόγους εργαζομένων και φοιτητών, στις 25/7/2024 ενημερώθηκε επίσημα ότι δεν θα υπογραφεί η σύμβαση εργασίας του. Αν και εργάστηκε για 19 ολόκληρα έτη, εκτελώντας άψογα τα καθήκοντά του και καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, οι Αρχές Διοίκησης του ΕΚΠΑ αρνήθηκαν να ανανεώσουν την εργασιακή του σύμβαση, ισχυριζόμενοι ότι ο εργαζόμενος εξέθεσε το Ίδρυμα με το λόγο του, ενώ εκφράστηκε με την επίσημη συνδικαλιστική του ιδιότητα και δημοσιοποίησε απόφαση του Συλλόγου του για προάσπιση του δημόσιου χαρακτήρα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Ο Δ. Αντωνίου προσέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας, η οποία συνέστησε στο ΕΚΠΑ την επαναπρόσληψη του εργαζομένου, εξυπηρετώντας αμφότερα τα μέλη, αφενός, την εύρυθμη και ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου με την πολύχρονη πείρα του εργαζομένου στο εργασιακό αντικείμενο και, αφετέρου, την παροχή της εργασιακής αποκατάστασης του. Επειδή η Διοίκηση του Ιδρύματος αγνόησε το πόρισμα αυτό, ο Δ. Αντωνίου υπέβαλε αγωγή κατά του ΕΚΠΑ και η απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών τον δικαιώνει μερικώς, αναγνωρίζοντας ότι κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες για 19 έτη και επιδικάζοντας αποζημίωση απόλυσης.

Τώρα, ο Δ. Αντωνίου συνεχίζει τον αγώνα για ακύρωση της απόλυσης του από το ΕΚΠΑ, διεκδικώντας δικαστικά την αναγνώρισή της ως παράνομης και καταχρηστικής συνδικαλιστικής δίωξης. Η έφεση θα εκδικαστεί στις 2/6/2026 στο Εφετείο Αθηνών.

Η υπόθεση του Δ. Αντωνίου αποτελεί εμβληματική συνδικαλιστική δίωξη και είναι άδικη, καταχρηστική και εκδικητική. Τέτοιες αυταρχικές πολιτικές, που επιδιώκουν τον εκφοβισμό εργαζομένων και φοιτητών, με ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και της ελεύθερης έκφρασης, δεν τιμούν το μεγαλύτερο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, τις αρχές, τα ακαδημαϊκά ήθη και τη δημόσια φήμη του.
Αντίθετα, η έμπρακτη αναγνώριση του έργου και της καθημερινής συνεισφοράς των μελών του ΕΚΠΑ, εξασφαλίζει κλίμα σύμπνοιας  και προάγει το ακαδημαϊκό έργο, τα ουσιαστικά συμφέροντα και τη δημόσια εικόνα του Πανεπιστημίου μας!

• ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
• ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟ ΕΚΠΑ